Warunki uzyskania rozwodu
Podstawową przesłanką do uzyskania rozwodu jest zupełny i trwały rozkład pożycia małżeńskiego. Zgodnie z art. 56 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, sąd może orzec rozwód, gdy dojdzie do:
- Zupełnego rozkładu pożycia, co oznacza, że między małżonkami przestają istnieć więzi emocjonalne, fizyczne i gospodarcze.
- Trwałego rozkładu pożycia, czyli sytuacji, w której nie ma już realnej możliwości powrotu do wspólnego życia małżeńskiego.
W praktyce oznacza to, że jeśli jeden z małżonków wykaże, że ich związek małżeński nie istnieje już w wymienionych powyżej sferach, sąd może orzec rozwód nawet przy sprzeciwie drugiej strony.
Sprzeciw współmałżonka – co się dzieje w sądzie?
Sprzeciw drugiego małżonka wobec rozwodu nie oznacza, że sąd automatycznie oddali wniosek o rozwód. Taka sytuacja może jednak znacząco wydłużyć postępowanie. Współmałżonek, który nie zgadza się na rozwód, może argumentować, że nie doszło do zupełnego i trwałego rozkładu pożycia. Jeśli jednak dowody przedstawione w sądzie pokażą, że więzi między małżonkami rzeczywiście nie istnieją i zostały bezpowrotnie utracone, sąd prawdopodobnie orzeknie rozwód.
Wyjątki – kiedy rozwód może nie zostać orzeczony?
Istnieją jednak pewne sytuacje, w których mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia, sąd nie orzeknie rozwodu. Są to przypadki opisane w art. 56 § 2 i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
- Dobro małoletnich dzieci. Jeśli rozwód mógłby naruszyć dobro wspólnych małoletnich dzieci, sąd może oddalić wniosek o rozwód. Dobro dzieci stanowi bowiem nadrzędny interes, który sąd musi wziąć pod uwagę. W praktyce oznacza to, że rozwód może zostać oddalony, jeśli sąd uzna, że rozstanie rodziców miałoby negatywny wpływ na ich psychikę lub stabilizację życiową.
- Względy moralne i etyczne. Sąd może odmówić rozwodu, jeśli jego orzeczenie byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, np. gdy jeden z małżonków jest ciężko chory i wymaga wsparcia ze strony swego współmałżonka.
- Wina jednego z małżonków: Jeżeli małżonek, który wnosi o rozwód, jest wyłącznie winny rozkładu pożycia, a drugi małżonek nie wyraża zgody na rozwód, sąd może uznać, że rozwód byłby niesprawiedliwy wobec strony niewinnej. W takim przypadku rozwód może nie zostać orzeczony, choć w praktyce sądy w tej kwestii są bardziej skłonne do przyznania rozwodu. Ma to miejsce zwłaszcza w przypadku braku szans na odbudowę małżeństwa. Sądy wychodzą z założenia, że utrzymywanie przymusowych związków małżeńskich powinno być ograniczone do sytuacji wyjątkowych.
Podsumowanie
Choć uzyskanie rozwodu bez zgody współmałżonka może wydawać się trudniejsze, nie jest niemożliwe. Kluczowe w tego typu sprawach jest udowodnienie przed sądem zupełnego i trwałego rozkładu pożycia małżeńskiego. Sprzeciw drugiej strony może wpłynąć na długość i złożoność procesu, ale nie stanowi automatycznej przeszkody do uzyskania rozwodu. Ważnym elementem są również interesy dzieci oraz etyczne kwestie związane z rozstaniem. W związku z tym każda sprawa jest rozpatrywana indywidualnie, a sąd dokładnie bada wszystkie okoliczności przed podjęciem ostatecznej decyzji. Nie bez znaczenia pozostaje odpowiednia argumentacja oraz przeprowadzenie procesu dowodowego. Rozwód bez zgody współmałżonka bez wątpienia jest sytuacją nieco bardziej złożoną niż w przypadku porozumienia stron. W takiej sytuacji warto zwrócić się o pomoc do adwokata.
Źródło zdjęcia: Image by cookie_studio on Freepik
